Powtarzamy literki.
 - To jest „O” jak…?
 - Jak orzeszek. Albo Ola.
 - Świetnie. A to jest „I” jak…?
 - Nie wiem.
 - No coś ty. Wiesz przecież. „I”  jak Ig…
 - Nie, nie, nie!
 - Właśnie, że tak. To jest „I” jak Iga, a to jest „A” jak Antek.
 - Nie, nie, nie. Nie zgadzam się. Ja nie jestem taka mała jak „I”. Antek jest taki. To jest „I” jak Antek.
 - A to? – i już wiem, jaka będzie odpowiedź.
 - A to jest „A”. Jak Iga.